dövlət

qurulmamışdan öncə məktəbə, əsgərliyə getmirdik. yazmağı-oxumağı bilməsək də, 14-15 yaşlarında arvadımız var idi, bir sənətimiz var idi. 5-6 yaşlarından valideynlər bizi bir sənətkarın yanına həm köməkçi, həm də şagird kimi qoyardılar. zərgər, dülgər, tacir, misgər, dəmirçi, toxucu, papaqçı, palançı, çəkməci və əkinçilik, ipəkçilik, üzümçülük, şərabçılıq və s dövlət qurulandan sonra artıq 30 yaşımız var amma nə arvad var nə sevgili. artıq qızlar ərə getmək yox evlənmək istəyirlər. 11 il məktəbə getsək də heç bir peşəmiz və sənətimiz yoxdur. yazmağı-oxumağı bilirik amma bu bizə heçnə qazandırmır. bununla yalan-palan xəbərləri oxuyuruq və gic-gic statuslar yazırıq. bir də siyahıdan namizədlərin adını oxuyub səs verə bilirik. bir də heydər əliyevin aforizmalarını oxuya bilirik. yuxarıda saydığım sənətlər və peşələr də dövlətin əlinə keçdi. artıq biz istəsək də o işlərlə məşğul ola bilmərik. pul qazanmaq üçün ya navastroykalara ya da ofislərə üz tutmalıyıq. 30 yaşından sonra şans gətirsə pul qazana bilsək, evlənə bilirik. dövlət bizi 15 il geri saldı (u: içini sikim) edit oxutmuram əl çəkin deyən kişilərin də bir bildiyi varmış əlbət.