ömür boyu sevgilisiz olmaq

mənəm bu. əslində bu məsələ yalnızlığın bir növü sayıla bilər. şəxsən mənim artıq başım xarab olmağa başlayıb. o qədər havalanmışam ki, evdə tək olanda öz-özümə danışıram. problem ondadı ki, səsli danışıram öz- özümə. həyatım başdan ayağa melanxoliya və depressiyadan ibarətdir. iki dəfə intihara cəhd etmişəm. amma bu həyata artıq öyrəşmişəm. bir məsəl vare, deyir mən bəyənən məni bəyənmir, məni bəyənəni mən bəyənmirəm. bu cümlədəki "məni bəyənən" belə olmuyub. tipsiz filan da deyiləm siz deyən. bu məsələləri əvvəl özümə dərd edirdim. indi vecimə də deyil. belə baxanda başım- qulağım sakit yaşıyıram özümçün. siz də belə şeyi problemə çevirmiyin. onu bilin ki, həyat gözəl deyil. çalışın tez ölün. rəhmətlik (gbax: layne staley) demişkən: (gbax: we die young, faster we run). edit: nə depressiv adamam ala mən.