arxivdən
1938-ci ilin bu günü amansızcasına güllələnib. böyük sevgi ilə çox sevdiyim şeirindən bir parçanı elə onun özünə ithaf edirəm.
çiçekler meftunu bir bülbülem ki,
gözlerim baxçanin gülüne düşmüş.
qehrini çekdiyim gülün sureti
xeyalimin sakit gölüne düşmüş.
onunçün çirpinir qolum-qanadim,
onu yerde deyil göyde aradim.
gör ne bedbextem ki, axirda adim
xirda uşaqlarin diline düşmüş.
orda-burda keçdi genclik heyatim,
her yandan bağlandi rahi-nicatim,
menliyim, şerefim, müqedderatim
bir deli ceyranin eline düşmüş.
buradan hara?
təzədən başla ↺