siçanlar və insanlar

oxuduğum ən əjdahalardandı . xəyalpərəst insanların özünü tapacağı , kasıb həyatın çətinliklərini göstərən əsərdi .əsərdə təsvirlər o qədər səlist , aydın və içdəndir ki , adam kitabı oxuyanda özünü filmə baxırmış kimi hiss edir . bütün əsər boyu hərfləri deyil sanki aktyorları izləyirsən . azərbaycanca təcrüməsi də yaxşı edilən kitablardandı . kitab bir az da mənə elcernon üçün gülləri xatırladır . hər halda lennie və çarli obrazlarındakı oxşarlıqlarla bağlıdı . əsər çox qısadı . heç kitab oxumuyan insanlara bir yolla oxutdurmağa başlatsaz həmin adamı bir kitab qurduna çevirə biləcək təsir gücünə malikdir amma .