the picture of dorian gray

bu yaxınlarda nəhayət ki oxuduğum kitab. hardasa hər cümləsini aforizm adlandırmaq olar. hətta o qədər rastlamışdım ki,bu kitabdan cümlələrə dejavu effekti yaratdı oxumaq.ləzzət elədi, bir nəfəsə bitirdim deyə bilerəm.sevdiyim bir hissə var bura yazmaq istədim qalsın oxumaq istədiyim zaman bir də kitabı axtarmayım.:) --spoiler-- ...every impulse that we strive to strangle broods in the mind, and poisons us. the body sins once, and has done with its sin, for action is a mode of purification. nothing remains then but the recollection of a pleasure, or the luxury of a regret. the only way to get rid of a temptation is to yield to it. resist it, and your soul grows sick with longing for the things it has forbidden to itself, with desire for what its monstrous laws have made monstrous and unlawful. ...boğmağa çalışdığımız hər impuls zehnimizdə çökür və bizi zəhərləyir. bədən bir dəfə günah işlədikdən sonra isə bu fikirlər bir növ zərərsizləşdirilir. həzzin xatirəsindən və ya peşmançılığın zinətindən başqa bir şey qalmır. günahın cazibəsindən qurtulmağın tək yolu ona təslim olmaqdır.ona müqavimət göstərdikdə isə,ruh özünə qadağan edilmiş və qaydalar çərçivəsində dəhşətli və qanunsuz adlandırılan həzlərin həsrəti ilə xəstə bir şəkildə böyüyür... --spoiler--