babam ve oğlum

elə anlar olur ki insan ağlayabilmir lakin o udqunabilmədiyi bir şey gəlir boğazında düyümlənir qalır. nə udqunmaq olur nə də ağlayıb onu yox etmək. bu filmi izlərkən dəfələrlə belə vəziyyətə düşür adam. mənə görə bir filmi möhtəşəm edən ən böyük səbəblərdən biri də musiqidir. evanthia reboutsika nın qulaqlardan silinməyən melodiyaları ilə bu film başqa bir aləmə keçmişdir. hər anını yaşatmaqdan daha da irəli keçib sanki ordaymış hissi yaşadır insana.