beşmərtəbəli evin altıncı mərtəbəsi

bu gün bir psixiatr dostumuzun dediyinə görə adı xüsusi əhəmiyyət kəsb edən əsər. belə ki, beş mərtəbəli evin altıncı mərtəbəsi insanın şüurunun görünməyən hissələrini ifadə edir. hamı öz daxilini 5 mərtəbə kimi təsəvvür edə bilər, amma unutmayın ki, orada bir də 6-cı mərtəbə var ki, ora özümüz də girməyə qorxuruq. qapalıdı o mərtəbə bizə. bütün qorxularımız, çəkingənliklərimiz, uğursuzluğumuzun verdiyi təzyiqi, uşaqlıqdan qalan qorxularımızın hamısın o mərtəbəyə yığıb qapısın bağlamışıq. heç bir vəchlə o qapını açıb onlarla üzləşə bilmirik. dəhşətli gəlir təkbaşına onlarla üzləşmək. həmişə sonraya saxlayırıq. saxlayırıq, saxlayırıq, sonda əsəb xəstəsi, nevroz, şizofreniya kimi xəstəliklərlə üzləşirik. psixoloq insana o qapıları açmaqda kömək edən adamdır. ona danışıb rahat oluruq. özümüz tək o mərtəbəyə keçə bilmirik. nəsə tanış, yaxın bir insan və ya bir şey axtarırıq ki, öz "altıncı mərtəbəmiz"lə üzləşək. filmdə zaurun təhminəni yadına saldığı səhnələrdə həmişə şopenə qulaq asması da bununla əlaqədar imiş. çünki, o da təkbaşına öz "altıncı mərtəbəsi" ilə üzləşə bilmir. nəsə tanış, ona yaxın olan bir şey axtarır o mərtəbəyə girə bilmək üçün. ona bu imkanı təmin edən məhz şopen idi. ps: açığı bilmirəm anar əsərin adını məhz buna görə qoyub ya yox. özündən soruşmaq lazımdır.