franz kafka

1912'ci ildə sevgilisi felice bauer'ə məktub göndərərək amerika romanı üzərində çalışdığını amma istədiyi nəticəyə gəlmədiyini düşünərək yorulub istirahət edəcəyini bildirir. bu zaman ortaya özünün ən uzun və ən çox oxunan hekayəsi metamorphosis və ya transformation'u çıxarır. metamorphosis romanı kafka'ya başlamaq üçün ən ideal səbəbdir və həqiqətən kafkanın boşuna sevilmədiyini göstərən simvoldur. oxuyarkən ağlımı josé saramago'nun the double romanıda narahat edirdi. ordakı metaforaları gregor samsa ilə uzlaşdırmağa çalışırdım. haqqında oturub uzun-uzadı danışacağım , təhlil edə biləcəyim bir hekayədir. əminəm ki, bir çoxumuz həyatda ən azından özümü bir dəfə də olsun gregor kimi hissətmək istərdik. üstündən illər keçsə belə dəyişməyəcək tək bir şey var - oda kafkanın bizə anlatmağa çalışdığı ailə və cəmiyyət münasibətləri. azərbaycanda ən çox bilinən və oxunan kitabı olan milena'ya məktubları isə ilk oxumağınızı tövsiyə etmirəm. kafka sevgilisi bauer ilə nişanını pozduqdan sonra milena jesenka ilə nişanlanır lakin daha sonra vərəm xəstəliyinə tutularaq bizləri tərk edir. dostoyevski və charles dickens isə kafka'ya təsir etməyi bacarmışdır. bu aralar a tale of two cities kitabıda azərbaycan dilinə çevrilib. alın oxuyun. oda dəhşət bir şeydi. kafkanın öz atasına olan münasibətləri və atasının onun seçimlərinə və həyatına göstərdiyi zərbələri anladan letter to his father kitabında onu daha da yaxından seyr eləmək olur. atası hermann üçün 1919-cu ildə yazmış olduğu kitabı isə atası heç bir zaman oxuya bilməmişdir. münasibətlər və münasibətlərin çürümüşlüyü dəhşətvericidir.