soğança

yağda qızardılmış soğandı amma mənim könlümdə başqa yeri var. uzun müddətdir ailədən ayrı yaşayan biri olaraq blokda soğança iyi hiss eliyəndə ya da həftəsonları külək qonşunun evindən soğança iyini evə dolduranda darıxıram, elə bilirəm o evdəki insanlar çox xoşbəxtdi, qısqanıram, bir süfrənin ətrafına yığılan mehriban insanlar gəlir gözümün qabağına. mən heç vaxt işdən ya da universitetdən gəlib normal bir evə girməmişəm, həmişə səfil kimi olub hər şey. məktəbdə oxuyanda da son vaxtlar evə gələndə ancaq dava-dalaş görürdüm. mamam verirdi ki, aparın bunu dədənizə verin yesin, siz də gəlin kuxnada yeyin. nəsə, soğança iyi həmişə könlümə toxunur.