ömər xəyyam şeirləri

Qəlbin məhəbbətlə çırpılsın gərək, Çalış inciməsin səndən bir ürək. Dəyər yüz Kəbəyə bir könül almaq Kəbəyə getməkçin bəsləmə dilək. # Ey dost, gəl özünü qüssəyə salma, Bu köhnə dünyanın qəminə dalma. Olmayan gəlməmiş, olan keçmişdir Olub-olmayanın hayına qalma. # Qoyma qucaqlasın qəm-kədər səni, Burax bir tərəfə dərdi, qüssəni. Üstünə çəkməmiş ac torpaq hasar Seyr et axar suyu, gülü, süsəni. # Mənim palçığımı haqq yoğuranda, Çox yaxşı bilirdi nə vardır onda. Hökmü olmayınca günah etmərəm. Neçün cəhənnəmin yanım odunda? # Könlüm heç bilikdən olmadı məhrum. Bir çox sirrlər mənə oldular məfhum. Yaşadım dünyada yetmiş iki il, Bildim heç şey mənə olmadı məlum. # Yaradan dünyanı neçin yaratdı? Sonra dəyişməyə neçin əl atdı? Əgər gözəldisə məhvi nə layiq? Çirkinsə nə üçün qüsura batdı? # İstər bütxanası, istər Kəbəsi, İstərsə zənglərin inləsin səsi, İstər məscid olsun, istər kilisə, Hamı köləliyin bir nişanəsi. # Bir əlimdə qədəh, birində quran Gah haram insanam, gah halal insan. Firuzə qübbənin ətəyində mən, Nə mütləq kafirəm, nə də müsəlman. # O kimdir dünyada etməsin günah; Günahsız bir insan yaşamaz əsla. Mənim pisliyimə pislik edirsən, Bəs bizim fərqimiz nədir, ay allah. # Qurursan yolumun üstə min tələ, Deyirsən, tərpənsən, keçərsən ələ. Hər şey hökmündəsə, neçin günahkar Edirsən, salırsan məni əngələ? # Deyirlər var cənnət, var huri, kövsər, Axacaq çay kimi şərab, süd, şəkər Onu yad etməkçin şərab ver, saqi! Yüz min nisyə şeyə bircə nağd dəyər. # Ey şəhər müftisi, səndən pərgarıq, Bunca sərxoşluqla səndən huşyarıq. Biz şərab içirik, sən xalq qanını, İnsaf et, hansımız daha qəddarıq. # Atamdan qeydlər: Xəyyam, tökdüyünü dənlədim bir-bir, Hikmət zəmisində biçindəyəm mən. Ölüb eşşəklərdən uzaqlaşmısan, Həmin eşşəklərin içindəyəm mən. -Umudov Ə. T.