azərbaycanın səsini dünyaya çatdıra bilməməsi

çünki orta statistik xarici ölkə vətəndaşının çox da vecinə deyil başqasının problemi. dünən amerikada yol kəsən ermənilərə əsəbləşən respublikaçıların dediyi kimi problemin var get öz ölkəndə həll et mənim nə işimə? təsəvvür elə dünyadaki 200 ölkənin hərəsi bir gün amerika ya avropada öz ölkələri üçün diqqət çəksə hara gedib çıxır, vecsizliyə. ona görə də məncə həddindən artıq ifrat dərəcədə etirazdansa (saqqallı azəri qaqaşlarının bir ay əvvəl amerikada cihad qışqırması kimi) olmaması daha yaxşıdı. ermənilərin də çox deyilən söz dəyərdən düşər misalı axşamacan ağlaması artıq xaricdə reaksiya vermir göründüyü kimi. (gbax: self-determination) yəni hərənin öz taleyinə özünün qərar verməsi bizə daha çox sərf edir onsuz hazır ki vəziyyətdə.