arxivdən
"dəliliğin tərifi"də stultitiae laus erasmus belə buyurmuşdur: "hər kim ki, homer'də metanomiya ayıq allahların həyatlarını daha yaxından müşahidə etsə, onların, sözün əsl mənasında, çılğın dəliler olduğunu görər". belə ki, illiada'nın 1-ci hissəsinin sonlarına doğru bir səhnədə zeusun gəzəbindən qorxan heranı yatışdırmaq üçün hephaistos bunları demişdir: "bir dəfə zeus məni ayağımdan tutub çöle elə atdı ki, gün boyunca uçdum olimpos. günəş batana yaxın lemnosa endim. içimdə bir balaca da həyat qalmamışdı".
budu dəə, homerin espiri anlayışı. bundan sonra yazıq heranın vəziyyətinin özünüz təsəvvür edin.
ps: başlığı elə açanda belə də olar :)
buradan hara?
təzədən başla ↺