kitabi dədə qorqud

islamiyyətdən çox-çox öncələr yaranmış (gbax: oğuznamələr) silsiləsinə aid olduğu söyləndiyi halda, içərisində nə hikmətsə dini motivlər barındıran, günümüz gəncliyinə islamın gücünü sübut edən dastan(!) əlimə 1980 bakı nəşri dədə-qorqud dastanı keçib. və bir də 2004-də təkrar nəşr edilmiş, dərsliklərə salınmış versiyası var. (gbax: salur qazanın evinin yağmalanması) boyunda qazanın su ilə xəbərləşdiyi hissə; yeni nəşrdən eyni hissə; hm? eyni boyda uruzun ağacla danışdığı hissə; təkrar nəşrdə; əsas gülünc olan da odur ki, köhnə nəşrdə namazın n'sı belə yox ikən, güncəllənmiş boyların əksəriyyətinin sonunda bir qayda olaraq (kalin: "təmiz suda dəstəmaz aldılar, iki rükət namaz qıldılar, adı gözəl məhəmmədə salavat gətirdilər") yazılıb. və yenə nə hikmətdisə, namazdan sonra qollarına ilahi bir güc gəlir, kafirləri işıq sürəti ilə asıb-kəsirlər. nə bilim, qınamaq da olmur e, əslində. dastandı axı, bəlkə də 24 il sonra dinə-imana gəlmişdir, qaribanlar da neynəsin, məcburən yeni versiyasını "dinin kölgəsində dədə qorqud" olaraq çıxarmışlardır. ehe