arxivdən
Bu yaşıma qədər onun ölümündə ən çox ağladığımı xatırlayıram, normalda heç ağlamayan biriyəm depresiv olsamda sərt xarakterliyəm,amma onun öldüyü gün bütün gecə ağlamışdım, insanın uşaqlıqdan bəri hər zaman yanında olan mənəvi dəstək verən ən yaxın ailə üzvünü itirməsi heçdə asan deyil,kaş sağ olsaydı və mənə hər zamankı kimi nəsihətlərini desəydi.
buradan hara?
təzədən başla ↺