sözaltı günlük

mensturasiyada məcburi nəsə eləməkdən acığım gəlir. nolardı ki hər ayın 3-4 günü sərbəst olardım, yorğanın altına girib qaynar çay içməklə yola verərdim ağrıları? yaxşı, qeyri-realdı. bir də açığı fərqinə vardım ki, hər nə qədər ağrılı keçirdiyim üçün dayanmadan şikəyətlənsəm də, əksini istəməzdim. bədənim hələ də doğmadığım üçün mənə işgəncə versə də, bu toksik münasibətimizi rəngləndirməyi öyrənmişəm :)