muğam

Azərbaycanda boomer generasiyası (ageist bir (gbax: slur) istifadə elədiyim üçün liberal solçularımızdan da üzr istəyirəm, amma siz də aranızda çox istifadə edirsiniz qəbul eləyin:)) ilə əlaqələndirildiyi üçün gənclər arasında çox rəğbət görməyən, lağ edilən, bullinqə məruz qalan musiqi janrı, sənət nümunəsi. Etiraf edim ki, "muğam nədi a kişi" deyib məzələnən o gənc generasiyanın içində mən də olmuşam, lakin muğamı sevən bir yanım da həmişə olub uşaqlıqdan. (gbax: Guilty pleasure ) (u: günahkar zövqlərimdən) kimi qalıb içimdə. Yenə də müasir musiqinin yerini verməz mənim üçün, o heç, atıram bir lana del rey mahnısı qədər təsir eləməz mənə. Önyarğılarımızı kənara qoysaq, muğam başlı-başına sənət nümunəsidir. Bunun öz nəzəriyyəsi belə var; notların quruluşu, qammaların qaydası, növləri - bir sözlə, şaxələndikcə şaxələnir. Mənə qalsa, ənənəvi qərb musiqisindən daha da kompleksdi. Qərb musiqisində, qaydalar az-çox daha aydındı, majorlar, minorlar-filan bəllidi. "(gbax: greek mode)"lar var qərb musiqisi nəzəriyyəsində də, amma əsas tema - (gbax: tonallıq) aydındı. Muğamda amma fərqlidi, düzü, muğam nəzəriyyəsi haqda öyrənmək üçün elə də fürsətim olmayıb, amma hökmən öyrənəcəm. Uzun sözün qısası, köhnədi deyib aşağılamaq musiqiyə haqsızlıqdı. O çox dinlənilən Baxlar, Vivaldilər, Motsartlar da köhnədi, amma qərb onlara görün necə sahib çıxır.