sylvia plath

sənətlə, yaratmaqla doluluğu yazılarından həyatına keçmiş qadın. məndə olan feminism fikri ən çox onun fikirləri ilə üst üstə düşür. jurnallarında ilk illərdə "görəsən dünyaya uşaq gətirmək yaradıcılıq hissimi azaldacaq ya artıracaq" aralığında qalsa da ən çox da sonlara doğru analıq arzusunu görmək olur. plath qadın olmaqdan şikayət etmir əslində, qadın olduğuna görə istədiyi kimi azad olmamaqdan, kişilərin rahatlıqla edə biləcəyi işləri ehtiyatla etməli olduğundan şikayət edir. bu etirazları və bir əsər yaratmaq xəyalı onu melanxoliyaya salır və bu melanxoliya şeirlərinə, yazılarına özünə məxsus bir rəng qatır. " I am afraid. Of what? Life without having lived, chiefly. What matters? Wind wuthering in a screen. If I could funnel this into a novel, this fear, this horror—a frog sits on my belly." əslində yazılarında bir yaşamaq həvəsi var, virginia woolf haqqında danışanda onun intihar etməyini də özünə uzaq sayır ancaq getdikcə bu yaşaya bilməmək qorxusu nə qədər çoxalıbsa dəfələrlə intihara cəhd edib, uğursuz evlilik də əlavə olunanda artıq yaşamağa olan son həvəsini də qırıb və digər otaqdakı uşaqlarına zərər verməmək üçün qapının altına dəsmal qoyub, başını sobaya salaraq özünü boğub.