acı uşaqlıq xatirələri

7-ci sinifdə oxuyanda facebooku zadı təzə-təzə kəşf eləmişdim, ingiliscəm də əla idi deyə, gedib ingilis/xarici qızlara "girişməyə çalışırdım". Nəsə neçəsi ilə danışırdım, sonra bir gün atam facebookumu açıq gördü, ordan da mesajlar çıxdı qabağına, ekrandan oxuduğu ilk söz; "how r u 2day(kimi bir cümlə)" -həə, derek, bu kimdi? Nə yazmısan bura, gözdə deyim də, "harda qalırsan?" +bilmirəm ki, ata, səhvən düşüb(?) -ə küçüy, bizim qızlardan pramoy keçmisən xaricə, adamın sifətində su olar da +ee, ataaaa -qadağa qoyuram facebooka girməyə +(sikim içini) Bir də facebooku 11-ci sinfi bitirəndə aça bildim, o da gizlin Bu hekayənin Üstündən 10 il keçib, 11-ci sinfi bitirməyimdən 4 il keçir, hələ də atam facebook hesabımı, facebooka girdiyimi bilmir...sad Sigaramı verin la O qızın da adı mariya idi, fransız idi, mənə yazmışdı "not englich", ah mariya, üzümlü kekim...