hər şeyin pisə doğru getdiyinin anlaşıldığı anlar

iş-güc, pul qazanmaq, təhsilini davam etdirmək, sevgilinin könülün xoş tutmaq-filan beşmekan deyə-deyə həyatdakı heç nədən zövq almadığını anladığın andır. elə bil ki, sən yerindəcə dayanmısan, dünya fırlanır, dünya hərəkətdədi. kimsə sənin istədiyin iş yerində işləməyə başlayır, kimsə bir pox da yarıtmamasına baxmayaraq qəşəng hype tutur davam edir, kimsə hər olduğu əhatədə durduq yerə özünü tərifləyərək başqalarının beynini sevir. və sən bunları görüb heç nə demirsən də, elə bil belə də olmalıdı. sonra ətrafdakı gijdillaq insanlar o qədər sənə pis təsir edir ki, həyatında normal, öz axarında olan hər şeydə səhv axtarmağa çalışırsan. yəni mən çalışıram. heç nə məni xoşbəxt etmir, heç nədən zövq almıram, yaşadığım günlərin boşa getdiyini anlayıb üzülürəm. və bilirəm ki, ölkə də dəyişsəm, iş də dəyişsəm, ətrafımı da dəyişsəm, heç nə dəyişməyəcək. çünki problem özüməm.