sözaltı etiraf

xalamgil bize gelmisdi, bizde de balaca sirin bi oyuncaq var idi, hardan xatire qaldığını bilmesem de çox sevirdim, evde olanda heç çox da fikir vermerem ama hansi ki bi gün xalamgil geldi ve xalamqizi o oyuncagi istedi, herseye sahib ve çox şımarık, ama başqasında gördüyü adi birşeyi bele isteyecek meymun iştahlıdı, ne olsun ki 6 yaşı var, yene de eledi. Neyse men axşam uşaq oyuncağı elinden kenara qoyub yatanda, aldım gizletdim, çünki bilirdim ki seher oyananda götürüb eve aparacaq ve men söz haqqına sahib ola bilmeyecem. Seher oyananda ağladı zırladı ama yene de oyuncağı ortaya çıxarmadım. Evin içini çox axtardılar, mennen de soruşdular ama bilmirmiş kimi davranıb men de axtarırmış kimi etdim. Yarım saatdan çox evi axtardılar, hetta o vesileyle de evi seliqeye salmış oldular. Biraz sonra uşağın başı qarışsa da, yadına düşende mamasına zırlayırdı ki o oyuncağı isteyirem. O oyuncağı men götürmemiş olsam bele, itmiş olsa ve tapsam yene de ona vermezdim. Etiraf eleyirem ki, neçe gündü bunu içimde tutmaqdan yorulmuşdum. (gözünden yaş axan ama gülümseyen emoji)