tək yaşamaq

İnsanı mənəvi cəhətdən böyüdən şey. 1.5 ildir tək yaşayır. Öz yeməyini bişirib, evi təmizləyib, azdan-çoxdan yadında qalmasa belə o yorğunluqla kitab oxuyub, özünə vaxt ayırdıqca, kommunal xərcləri ödəyib evə ərzaq üçün pulu hesabladıqca həqiqətən böyüdüyünü hiss edir. Əsas da pul bölgüsünü düzgün aparmaq. Vaxt olub ay sonu 2 manatı qalıb cibində. Vaxt da olub çox, lap çox.. Təkliyi sevməyənlər üçün çətin, cansıxıcı ola bilər 4 divar, ancaq ona son dərəcə xoşdur. Ailəsini sevmədiyindən deyil. Əksinə, onlar üçün yaman darıxır. Ancaq bundan savayı evə gəldikdə sakitlik, istədiyi vaxt istədiyi şeyi istədiyi tərzdə etmək rahatlığı-bu əvəzolunmazdır. Bəzən heç nə etmədən uzun müddət boş otura bilir. Bəzən "incəsənət"lə məşğul olub heç nəyi yığışdırmadan başını qoyub yatır. Bəzən qablar günlərcə yığılır yumur. Çox vaxt da belə olur. İşdə çox səliqəli, evdə konfort sahəsində isə tör-töküntüyə meyilli. Vecinə deyil. Heç kəsin deyinməyini eşitmək məcburiyyətinin olmamağı və evdə bütün işıqları söndürüb zil qaranlıqda oturmağı.. Niyə axı başqa cür olsun?