sözaltı music

Çox vaxt bayramlarda, bütün ailənin süfrə başında bərabər toplaşdığı anlarda olur bu, ən sevdiyiniz kəslərlə, bir stolun arxasındasınız, qulaq incitməyən şirin bir səs-küy hər yeri bürüyüb, zarafatlar və gülüşlər havada uçuşur, otaqdakı soyuq təbiətlilərin də introvert kimliyi bir an yox olub. Elə bu anın ortasında, qısa müddətlik, birdən-birə hər şey təkcə sizin gözünüzdə yavaşlamağa başlayar və siz bu möhtəşəm anın fərqinə vararsınız. Bayaq yanınızdakının etdiyi zarafata çəkdiyiniz qəh-qəhə yerini zərif bir təbəssümə dəyişər və əyləşən hərkəsə eləbil heç otaqda deyilmişsiniz kimi, gizlincə baxarsınız, hamı nə iləsə məşğuldur; biriləri qızğın debatdadı, bir digəri uşaqlarla oynayır, bir başqası debatdakıların ciddiləşmiş ağzını güdür ki, şit bir zarafat edib hamını güldürsün, filan. Amma otaqda təkcə siz bu anı qıraqdan "kuşbakışı" izləyib xoş düşüncələrə dalırsınız, ürəyinizdə "yaxşı ki, buradayam və onlara sahibəm" deyib bütün dərd-səri unudursunuz. Nə söhbətdən kənardasınız nə də tam olaraq içində, arada qalmısınız. Belə xüsusi, insan olduğuna sevindirən anlarda beynimin içində dönən bir musiqi var, çalışdım biraz da olsa ona yaxın nəsə edim.