xoşbəxtlik

(gbax: Çingiz aytmatov)un ana tarla (erkən gələn durnalar) əsərində belə bir tərifi olan məfhum: Yeri gəlmişkən, mənim anladığım həqiqi xoşbəxtliyin bir təsadüf nəticəsində olmadığını, yaz yağışı kimi birdən-birə başımıza göydən düşmədiyini deməliyəm. Həqiqi xoşbəxtlik yavaş-yavaş, hissə-hissə yığılır və həyata baxış açımızla, ətrafımızdakılarla, ərtafımızdakılara olan davranışımızla bilavasitə əlaqəlidir. Xoşbəxtlik bir-birini tamamlayan kiçik şeylərin toplanmasından yaranır. (U: something like that)