arxivdən
mənim üçün həyatda ən vacib və ən önəmli şey, təbii ki güvən, inam. birinə olan güvənim itdisə, ondan sonra götü ilə divara da çıxsa eyni dərəcədə güvənməyi bacarmıram. kimsə bir səhv etdisə yenə edəcəyinə əminəm sanki. ona görə də cındırlığ gördüyüm an uzağlaşıram. bunun da sonu yalnızlığa gəlir çıxır.. (gbax: "güvən ruh kimidi tərk etdiyi bədənə bir daha geri dönməz" )
buradan hara?
təzədən başla ↺