shoegaze

İstifadə olunan gitar tonlarının "warm" hiss etdirdiyi janr, qışda evə gəlib peçin dibində oturmaq kimi. Qarışıq tonda olduğu üçün əksərən gürültü kimi gəlir, amma melodiyanı hiss etməyi bacardıqda inanılmaz bir tətmin hissi verir, melodiyanı tuta bilsən riff'in səninlə sanki danışdığını hiss edə bilirsən. Sözlərini də çox vaxt başa düşmək olmur; bu janrın yazılmamış qanunu kimi şeydir bu - sözlərini anlamamalısan, bass və gitara qarışıb qulağına xoş gəlsə yetər. Mənə həmişə təzə aşiqlər vibe'ı verir bu janr, hər şeyin əla getdiyi, bir qarış havada gəzdiyin anlar olur ha, o. Hətta bəzən elə nümunələri ilə qarşılaşarsan ki, dinlədikcə sevişmək istəyi gəlir. məsələn, (gbax: deftones) çox gözəl bir numunədir buna. Janra aid ən sevdiyim albom və parçalar: albomlar: 1. lsd and the search for god - eyni adlı albom 2. Cocteau twins - heaven and las vegas 3. Oblov - am 4. alison's halo - eyedazzler parçalar: 1. deftones - pink maggit 2. horse jumper of love - orange peeler 3. my bloody valentine - soon 4. the kvb - dayzed 5. boris - farewell (kalin: şəxsi fərqinə varma editi): bu tərzi bir də avtobus, metro kimi uğultulu yerlərdə qulaqlıqla dinləyin, çünki onsuzda gürültülü olan mahnıya çöl gürültüsü də qarışır, random melodiyanı çöldən də random bir melodiya müşaiyət edirmiş kimi. belə olduqda daha çox ləzzət verir.