səbr

Dilimizə və milli düşüncə tərzimizə tamamilə yalnış oturmuş bir sözdür. Biz elə bilirik ki, səbr eləmək sadəcə ağzına su alıb ətrafımızda olub bitənləri izləmək və nəyinsə öz-özünə ilahi və ya mistik bir yolla düzələcəyinə ümid eləməkdir. Bu anlamda səbr bizi durğunluğa və süst olmağa təhrik edir. Əvvəlindən sonu məlum olan hadisələr olmalı olacağı şəklində olanda beyin error verdi yəni gerçəkləşəndə bunu belə deginəndəə adını qoyuruq qəcavü-qədər. Ki, qəzavü-qədər yox kimi bir şeydi, yəni var, amma sən, ey bəni-adəm, faili-muxtarsan, (əməlində ixtiyar sahibi) ona görə qəzavü-qədər daha çox bəhanədir. Səbrin əsl mənası ingilis dilindəki preserverance, resilience sözlərinə uyğun gəlir. Yəni, bütün çətnikliklərə dözmək və az da olsa, daim irəliləyiş göstərə bilmə qabiliyyəti. yıkılmadım, ama ayakta da değilim