sözaltı etiraf

saçımın bir hissəsini dostumla sarı rəng eləmişdiy,çox qəribə idi,bir növ ləzzət eləyirdi insanın ürəyi istədiyi xırda şeyi edə bilməy, bakıya düşən kimi ailəmin ilk işi bu nə saçdı gedəy kəsəy oldu,çox dirəşmədim çünki mənası yox idi dost tanış hamısı baş beynimi xarab eliyəcəydilər,maraqlısı odur ki bu insanlar qıraqdan danışanlara heçvaxt sən heçnə deməsəndə fikir bildirməsəndə illah da adamın dalıyca palçığ atmağdan qorxmurlar.