sözaltı etiraf

hər yeni ildə yadıma düşüb üzümü güldürən, amma indiyə qədər heç kimə demədiyim bir hadisəni bölüşüm sizlə. 6-cı sinifdə oxuyanda belə şaxta babaya inanacaq qədər xəyalpərəst bir uşaq olmuşam. yeni ildə şaxta babaya balaca kağızda məktub yazmışdım, vərəqin kənarlarını flomasterlə bəzəmişdim filan. 4-5 dənə şarı qaz ilə doldurub məktubu da bağlamışdım, uçmuşdu normal olaraq. məktubda itimiz olsun istəmişdim. işin maraqlı yanı isə, yanvarın 4-5-i filan bir tanışımız bizə it gətirmişdi. televiziyadakı filmlərin və bu hadisənin təsiri ilə "yess, bilirdim şaxta baba var" deyə sevinə-sevinə gəzirdim elə. hələ də yadıma düşəndə üzümü güldürən, gizemini çözə bilmədiyim hadisədir.