günü gözəlləşdirən anlar

minik bir qızın səni şaxta baba sanması Dünən bir iş yoldaşım qızın gətirmişdi işə, 2 yaşı var. Mən də uzaqdan gördüm, moment sıxıram ki, balaca gözəllə tanış olum. Məlum, oğlanların qız övladı sevgisi danılmaz həqiqətdir. Nəsə, obedə gedəndə gördüm atasının qucağındadı. Yaxınlaşıb "allah saxlasın, məhəmməd, atanı-analı böyüsün" dedim atasına, "çox sağ ol, brat, allah sənə də qismət eləsin", - dedi. Mən də 1 ildi saqqal uzadıram deyə uşağa da qayıtdım ki: "şaxta babanı tanıyırsan?". Atası da elə bunu deyən kimi döndü qızına: "baa, bu, şaxta babadı. Salam ver ona", - dedi. Qız əlini yelləməklə saqqalıma uzatmaq qarışıq bir hərəkət edən yerdə atası qucağında irkdi bunu, bu da tez üzün çevirdi, atasına sıxıldı. Nəsə, sonra bir moment oldu, yenə bunlar tərəfə gedəndə gördüm atasının əlindən tutub, yanında dayanıb. Məni uzaqdan görüb diqqətlə gözün zilləməyə başladı. Yanına bir 5-10 metr qalmış başladım gülümsünüb əl eləməyə. Qız da həmin saniyə gülə-gülə əl sallamağa başlayıb: "babba. Saxta babbba", - dedi. Aww, məndə ürək qalar həmin moment?! o dəqiqə sevincdən gözüm yaşardı, içim "cuteness"liklə doldu, yumuş-yumuş olub əridim qaldım. Dünən bütün günü beynimdə o an canlanıb. Hətta bunu yazarkən belə üzümdə təbəssüm yaranır. Atası da mənlə yaşıddı e özü də. Allahım, bana bunları neden yaşatıyorsunn, daha çok gencim.