empyrium

bu parçaları mənə səhərin götü açılmamış qalxıb harasa getməyi hiss elətdirir. özüdə bu elə bir səyahətdir ki, bir anda gedib orta əsrlərə çıxa bilərsən. hələ günəş doğmayıb və notlar da bunu istəmir. maşınların səsi azcana eşidilir, küçədəki işıq dirəkləri sönməyib, hardasa bir parça qoğal ilə günə başlayırsan. yəqin ki, belə bir şey mümkün olsaydı mən xəstələnərdim. belə bir atmosferdə xəstə olmamaq mümkün deyil. sakit bir o qədər qorxunc.