insan

Cəmiyyətin üzvü, ya da ən çətin olan axmaq məxluq. Bəlkə. Bəzən 2 2nin dörd elədiyini öz reallıqları uğruna başa düşməkdə çətinlik çəkən ya da öz iki üstə gəl ikisini quran. Amma günün sonunda ət olduğu gerçəyindən də qaça bilməyən. Ətin arxasında sadəcə fikri olmayan, eyni zamanda daha çoxunu da özündə ehtiva edən. Daha çoxunu da yazmaq olar. Amma dəyişmir nələrsə. İnsan beyni sümükləri arasında özünü qəfəsə alır. Qəfəsləri böyüdərək azadlıqlara yaxın durduğuna da cürət edir beyin. Axmaqlıq... Nə vaxt duydum son zaman insan sözün? Yad-ım-a gəlmir. Yadlıqla nə vaxt bütünləşdi yaddaş? O da yadıma gəlmir. Bezmişlik beynin bizə yadaşı nüsxələyib verməsidi elə bil. Təkrar, eyni səbəblər və kopya və ağ qara və rəngsiz və yenə də mənasız. İnsan düşünür adətən sözləri sət-irl-ər-ə hər zaman doğru keçirirmi deyə defislərlə? Yenə məna tapa bilmir. Bəlkə bu səfər sə-tir-lər-ə doğru keçirərəm deyir amma adətən mənası da qalmır çünki artıq keçəlsən və darağın dişləri də qopub.