yalnızlığın ən çox anlaşıldığı anlar

yəqin ki, bu birini itirdiyin andır. 9 aprel- bu gün, babam ədəbiyyətə qovuşdu. Biz daim onu mərd, sevgi dolu və zəmanənin ötəsində düşünən biri kimi tanımış, sevmişik. Hər bir zaman təhsil, mərdlik, yoldaşlıq və bir çox mövzuda məsləhətlərini dinləmişik. Bu gün və daim başındakı səkkizkünclü papağı, dik duruşu və sevgisi ilə yaddaşımızda qalacaq. Günümüz üçün və soyunun davamçıları üçün o və onun həyatı daim kişilik nümunəsi olaraq qalacaq. Ruhun şad olsun, babam. Bax, bu xəbəri aldığım gündən bəri çox adamı həyatımdan, kontaktlardan sosial mediadan və s çıxardım. Xətrini çox istədiyim bir dostumun bu cümləsi əsas motivasiyam idi : Əgər ad günümü təbrik etmir, xoş günümü, pis günümü bilib bir şey yazmır, demirsə o zaman niyə onu sosial mediada, həyatımda saxlamalıyam?