sıxıntı

Ürəyimin içini doldurur hər gün. Birlikdə yaşayırıq. Çox fikirləşirəm, çox narahatam. Sanki nəsə yanlış bir şey eləmişəm, tikan üstəyəm ki, haçan nəticəsi gələcək. 4 aydan çoxdur belədi. Harda başladı onu da bilmirəm. Məşəqqətin bağrında nəfəs verdikcə qalxıb-düşürəm. Hər günüm iztirab, fikir olub. Qəmli deyiləm, sancılı da deyiləm. Başıma aktiv şəkildə heç bir pis hadisə gəlməyib bir müddətdir. Amma sıxıntıdayam içəridə. Adını belə qoymuşam bu hissin. Adı ələkbərdi. Ələkbər hiss eləyirəm, ələkbərdən ölürəm. Ələkbər məni qoymur gecələr yatmağa, başımı kəsdirir. Gözümü yuman kimi götdən gedir. Ələkbər məni sürüyür. Mən ələkbərin qaraciyəriyəm. Ələkbər hər gün içib məni qastrit xəstəsi etməyə çalışır. Uzaqlara getmək istəyirəm. 5 günlük də olsa. O məsafəni deşəcəm. Həm də həmişəlik.