düşün ki o bunu oxuyur

İşin- gücün yoxdur buranı oxuyursan? Onsuz 8 ildir hörmürük bir-birimizi. Son yazışmalarımızdan da 6 il keçir hardasa. O soxduğumun parkından keçə bilmirəm hələ də. Ancaq bir dəfə məcbur olub getmişdim. Eynək dəyişdirirdim və damcı tökülmüşdü, oturub gözləmıyə də başqa yer yox idi. Ondan da illər keçdi. Mən hələ də göz yaşlarını əlimlə sildiyim o qızı axtardım orda. Tapmadım. Arxanca gəlib qucağlayan o məni də tapmadım. İllər keçir. Mən indi böyük mühəndisəm, sən baş mühasib. Fərqli dillər bilirik. Bilmirəm artıq rahat yata bilirsən, ya yatanda yenə tərləyirsən, daçların du olur ya yox. Bilmirəm hələ də pişikləri mənə görə sevməyə çalışırsan ya yox. Bilmirəm. O məlum hadisələri belə yada salmadan gəlib elə indi səni götürsəm evdən. Sikdir olub getsək, işimizi, burdakı həyat(!)ımıxı buraxıb getsək. Heç kəsin bizi tanımadığı bir yerə. Başım dizlərinə, əllərin saçlarıma.. Sevdiyim mavi geyimində, sevdiyin ətrimi vurub gələrdim. İşlərin necədir? Özün necəsən? Doğrudan buranı oxuyacaq qədər işsizsən ya nə? Mən? Darıxıram sadəcə..