yazarların hazırda düşündükləri

"Məsumiuyət muzeyi"də keçən bu sətirlər: Əslində kimsə onu yaşayarkən həyatının ən xoşbəxt anını yaşadığını bilməz. Bəzi insanlar bəzi coşqulu anlarında həyatlarının qızıl anını indi yaşadıqları səmimiyyətlə və tez-tez düşünə və söyləyə bilərlər bəlkə, amma yenə də ruhlarının bir yanıyla bu andan da gözəlini, daha da xoşbəxt olanını irəlidə yaşayacaqlarına inanarlar. Çünki, xüsusilə də gəncliyində heç kimsə bundan sonra hər şeyin daha da pis olacağını düşünərək həyatını davam etdirə bilməyəcəyi kimi, insan da həyatının ən xoşbəxt anını yaşadığını düşünə biləcək qədər xoşbəxtdirsə, gələcəyin də gözəl olacağını düşünəcək qədər nikbin olur. Keçən dəfələrdə terapiyada olarkən psixoloq ən xoşbəxt anımı bölüşməyimi istədi, o gündən bəri düşünürəm. Ya yaşamışam amma "hələ qabaqdadır" deyərək fərqinə varmamışam, ya da həqiqətən də "hələ qabaqdadır".