requiem for a dream

Yaddaş bankı kimi istifadə elədiyim film, izlədiyim yaşları içinə möhürləmişəm. Bu hadisə növünün tək örnəyi olduğu üçün də "bəlkə təkrar baxım" fikri gəldiyi kimi də gedir, bir ovuc melanxolik dopamin o yaşların proyeksiyasının içinə sıçmasın deyə. Əminəm ki, indiki tonunu itirmiş beyinlə baxsam hər şey uçub gedəcək, qoy elə köhnəlmiş bulanıq albom şəkli kimi və ya illərlə nəm çöküb üstünə kif çıxan kitab səhifələrindəki çat-çat sözlər kimi çətin oxunan, yada düşən, xatırlanan formada qalsın. Xatırlamağın gözəlliyi də bu deyil ki elə, natamamlıq.