sevmək

İngilis dilində "love" (sevgi) sözü qədim İngilis dilindəki "lufu" sözündən gəlir. Bu söz qədim yüksək Alman dilindəki "luba" və Qot dilindəki "lubō" sözləri ilə əlaqəlidir. Bu sözlərin hamısı (PHA yaxud PIE) kökü olan "leubh-" ilə bağlıdır və bu kök "qayğı göstərmək, arzulamaq, və ya dəyərləndirmək" mənasındadır. Xristianlıqda agape, Hinduizmdə bhakti və İslamda mahabbah vurğulanıb, amma dərin teoloji konstruksiyalarını acqarına udur. Məsələn, Daoist wu wei sevgi anlayışı və ya Şinto təbiət sevgisi daha geniş müxtəliflik təqdim edə bilərdi, fikrimcə. Mənə bu perspektiv nisbətən seçici gəlir, həmçinin yerli kosmoqoniyalara etinasız yanaşmalardır. Sevginin cütləşmə üçün mexanizm kimi açıqlaması reduksionizmə gətirib çıxara bilər, çünki sevginin nəsil artırma ilə əlaqəli olmayan formalarını—məsələn, dostluq və ya altruist sevgi ehtiva etmir. Həmçinin sosial birləşmə və ya qrup dinamikası kimi alternativ nəzəriyyələr də daxil olmaqla. Sevginin neyrokimyəvi proseslərə qədər azaldılması onun psixoloji, ekzistensial və metafizik anlayışlarını önəmsəməmək sevginin mürəkkəbliyini qavramağımızı çətinləşdirir. Ümumən sevgi dualizm xassəsinə malikdir(həm ontoloji, həm də fenomenoloji). Fəlsəfədə Platon və Aristotelə referans verilib, amma şərq fəlsəfəsinin perspektivləri (məsələn, Konfutsiçiliyin ren və ya Buddizmin metta anlayışları), ekzistensialist fikir axını (Sartre’ın sevgini öz marağı kimi izah etməsi) və postmodern tənqidlər (Fukonun sevgini bir güc dinamikası kimi təhlili) hesab olunmur. Natamam və Avropa mərkəzli fəlsəfədir.