arxivdən
Bircə saatı saxlamışam. O saat da dayanıb onsuz, heç taxmıram da. Bir neçə il əvvəl itirmişdim, evdə köç var idi deyə, hardasa yaddan çıxıb qalmışdı. Onun üstündə babat azar yemişdim, nə cavab verəcəyimi bilməyib eləcə qaldığım yadımdadır. Üzr də istəmiş ola bilərəm, hər nəysə
Bir digəri isə pulqabında gəzdirdiyim şəkli idi. Onu da yayda yandırıb yox eləmişdim. Şəkil arada gözümün qabağına gəlir, bu qədər sikik insan olduğum üçün özümü təhqir eləməyə başlayıram. Amma günün sonunda pis heç nə hiss eləmirəm. Əslində bunla bağlı uzun fəlsəfi yazı yazmaq olardı, amma axotum yoxdu, onsuz da elə də maraqlı olduğunu düşünmürəm. İçkili də deyiləm
21-ci əsrdə pulqabında sevdiyi qızın şəklin gəzdirən oğlanlar olmuşuq da, nə poxuq ki, guya.
Saat məsələsində isə, çakır abimizin dediyi kimi, "sən getdin, zaman durdu, dərya"
buradan hara?
təzədən başla ↺