azərbaycan gəncliyi

getdikcə daha da dibə sürükləndiyini düşündüyüm gənclikdi. əsas xüsusiyyətləri məqsədsiz, heç nə ilə məşğul olmayan/öyrənməyən, gününün 12-14 saatını sosial mediada boş-boş fırlanmaqla keçirən, standart zarafatları/söhbətləri olan(u: gündəlik söz bazaları tiktok trendləriylə yenilənir), daimi üzgün/pessimist mood-da olan, olduğumuz siyasi/iqtisadi vəziyyəti qəbullanan (u: öyrənilmiş çarəsizlik) vs. siyahını artırmaq olar. şikayətlənmirəm, nə də bunu hər kəsə aid etmirəm. bu bataqlıqdan qurtulacağımıza nə inamım, nə də bir ümidim qalıb. sadəcə ətrafımdan iyrənirəm, hamı eyniləşib, orijinal qalan heç yoxdu. özümün fərqli olduğumu düşünmürəm qətiyyən, mən də o gənclikdən biriyəm. amma çıxıb adam balası kimi söhbət etməyə insan tapmayanda durub, qalırsan. həyat da maraqsızlaşır. nəysə də çox yazmaq istəmirəm, siz başa düşdüz. "boğulmamış qaç, bu gəncliklə eyni tüstüdəsənsə qatarları gözləmək kimi sıxıcı heç nə yoxdur əsas da reysin üstündəsənsə" f'rhyme - soyuqqanlı olmaq üşüdür