başını çiynə qoymaq

ən məhrəm, intimate hərəkətlərdən biri. içdən-içə toxunmağı sevdiyim halda, çox da toxunan, qucaqlayan, öpən adam deyiləm. eynilə, kiminsə çiyninə başımı qoyanda aramızda heç bir məsafə, heç bir sərhəd qalmamış kimi hiss edirəm, o dərəcə özəldir. kimsə çiynimə başını qoyanda da nəfəs almağım manual rejimə düşür, narahat olacaq deyə canımdan bezirəm, amma uzaqlaşan kimi də məyus oluram. başlığın özü də başımı avtobusun soyuq pəncərəsinə söykəyib çölə baxarkən ağlıma gəldi. uzun müddətdir ki, başımı çiyninə qoyacaq qədər yaxına buraxdığım birinin olmamasıyla üzləşdim bir anlıq.