sözaltı etiraf

Hamıyla müharibəm bitib. Buna görə də daha sakit hiss edirəm. içimdən gələn impulsivliyimi də artıq danlamıram, o həyatıma çox rəng qatıb və qatmaqdadır. Bir zamanlar bu həyatda kim olacam axı? Deyə düşünürdüm, indi isə kim olduğumu da öyrənə bildim. Görülmək və təqdir olunmaq üçün çox oxudum, çox sempatik davrandım. Artıq belə bir dərdim də yoxdu, ona görə çevrəm tamamən dəyişib. Və bir zamanlar ana olmaq qorxum var idi, ya anam kimi olaramsa yada bu dünyaya bir uşaq gətirmək çox mənasızdır deyə. Uşaqlarla işləyərkən bu qorxum çox azalmışdı, ən son bir neçə ay öncə isə hər nə qədər çətinliklərlə dolu bir həyata sahib olduğumuzu bilsəm də o çətinliyin içində yaşamaq və var olmaq eşqinin necə zövq verici olduğunu anladım. Bunu övladımın da hiss etməsini istəyirəm və artıq ana olmaq qorxumda buna görə yox vəziyyətindədir. Ya da 25 yaşın gətirdiyi evlilik istəyi ilə də bağlıdır.