kasıblıq

(u: -qıznan bahalı bir restorana gedəndə -fast food o da ,görməyən gözlə menuya zilləməkdir,bəzən qıymaqdır gözü.bəzən də - mən evdən yiyib çıxdım deməkdi kasıb olmağı ilə fəxr edən insanlar da vardır ki, varlıları bədbəxt hesab edir. kasıbın filan şeyi də olmur ay bıraad deyib ortada gəzirlər) ailəm ən ağır vəziyyətində belə məni ən yaxşı geyindirib, -1 istədiyimi -2 etməyiblər. lakin məni bir tanış təzə köynəklə görəndə -mübarəkdi dediyi an, - yox ala nə təzə,çoxdan var deyirdim, qəribə bir xasiyyət idi. təzə telefon mu var - yox ala dədəm verib. -komputer ? kredit . - maşın ? işlənmişdi. - çanta ? keçən ilkidi - neçiyə almısan ? bilmirəm hədiyyədi (u: nə desən, deyəcəklər ki, bahadı, loxlanmısan) - pul ? oğurramışam - yemək ? yerdən tapdım - qələm ? yadigardı. - duxu ? nənəm həcdən gətirib. amma onlar elə idi ? təzə şey aldımı adamın gözünə soxardı, bəziləri. bəzən biri mənə varlı balası deyəndə də pis olurdum. halbuki yoxdu e var dövlət zad. atam jurnal satırdı. nəysə (oralara girməyim). kasıbçılıq mənim üçün utanc yox fəxr mənbəyi olub. qəribədi. (u: necə bir debil olmuşam)