yeraltı kitab kafe

çox pis olan kafe. gedib bir tanışınla rahatca oturub nəsə söhbət eləmək olmur. bəzən musiqinin səsi yüksək olur; musiqinin səsi yüksək olmasa belə, masaların bir-birinə yaxın olmaqları şəxsilik sahəsininin (u: privacy area) ana-bacısı ilə gecələyir. bir nəfərlə oturub söhbət eliyəndə, yanda oturan istər-istəməz qulaq falına çıxır sizin masaya. (u: glş) çox tanış insan olur. deyək ki, gedirsən kimləsə/kimlərləsə görüşməyə. görürsən filankəs də ordadı, ona bir salam. oturmusan söhbət eliyirsən, fəşmankəs gəlir, o da bir salam verir. hadisə, masaları birləşdirməyə qədər gedə bilər. (u: glş) ventilyasiyası "ordan pəncərəni aç" olaraq yerinə yetirilir, siqaret çəkən bir insan olaraq; mən belə dumandan narahat oluram. kafenin populyasiyası haqqında "relax", "marginal görünməyə çalışan insanlar" və s. kimi fikirlər gəldi ilk başda ağlıma. (u: cəmi 2 dəfə olmuşam, toplamda 1 saat qalmış olmaram) sonra öz-özümə dedim ki, 90 % -ni tanımıram bunların, hardan bildim belə olduqlarını? bun özümə deyəndən sonra, soxdum özümə. qısası, ondan daha yaxşı yerlər də var bakıda. çay içirsənsə, get allahın (gbax: mado)sunda otur. "orda qlamurlar oturur" və s. kimi dərdlərin varsa, day bilmirəm. ala heç kimin bəyənmədiyi (gbax: araz kafe) belə, məncə ordan yaxşıdı. hə buranın nəyi var, masada yazıçı adı, nə bilim musiqi qrupu adı. (u: glş) intellektuallıqla ventilyasiya olmur ay qardaş.