javier bardem'in kədərli baxışlarının ürəyimi parçaladığ film. filmin öz gözəlliyi bir yana, soundtrack'lərin möhtəşəmliyinə görə gustavo santaolalla'ya bir (italik: chapeau! )
bir çox pis dramı bir yerde gösteren ve insanı strese soxan bir film. 150 deqiqelik filmde bir insanın başına gelebilecek pis hadiseler hamısı gelir. mence dram dozajını defelerce aşmış bir filmdi.
inarritunun digər filmlərindən fərqli olaraq ilk dəfə "tək adam" hekayəsini anlattığı cannesde javier bardem ə en yaxşı aktyor mükafatı gətirən filmi.. ölümü qarşısında təbiət üstü qüvvəyə malik olmağın heç bir işə yaramadığını adamın üzünə gözünə fışqırdan ölmədən əvvəl baxılması lazım film