burdan qubadlıya qədər gedən adam


3298   20   2   0
burdan qubadlıya qədər gedən adam 1. nəsil əcdad moderator
reytinq xalı: 7257
karma xalı:9879
entry sayı:3298
izləyənlər:54
sifariş sayı:2

son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| lövhə/blog
yanağın rəngdə mey içim gərək,
dərdim xəfif olsun qıvrım saçıntək

kəramət böyükçöl Polis tutub deyə birazdan qəhrəman elan olunacaq gijdillaq sözünün materiyalaşmış halı.
oğlanların homoseksuallardan qorxması qorxmaqdan çox bilinməyəndən çəkinmək kimidir hərhalda.(?) yavaş-yavaş məruz qoymaqla aşıla bilər məncə. (bax: exposure)
bucür dialoqlar eşitmiş olarsız:
- ala mənim əslində bir gay tanışım var, çox da şey deyillər e əslində
- necə çox da şey deyillər?
- nəm e, normal adamdılar da

çox da qorxulası, çəkiniləsi, fərqli deyillər deməyə çalışır umbay. bizim cəmiyyət digər cinsləri ancaq xidmət sektoru ilə assosasiya edib. ona görə ənənəvi işlərdə çalışan bir gay, trans və.s təsəvvür edə bilmirlər. elə bilirlər hamsı sexual deviantdı. yalnız tanıdıqca, qorxa-qorxa da olsa "ala, əslində" ilə başlayan cümlələr qura bilirlər.
ziyasız mövqeyim bu qədər.
yasemin mori hər eşidəndə bacı sən nağarsan dedirdən türk alternativ rokçu bacımız. aylin aslımla birlikdə konsertində olmağa can atdığım iki türk qadından biri.

çel
aklmı başımdan al gel
sardı paçalarımı aşk
gel
(bax: tuzlu su)
(youtube: )


(bax: karambol)
(youtube: )


(bax: gel)
(youtube: )


(bax: nolur)
(youtube: )



(bax: aslında bir konu var)
bunun özünə ayrıca başlıq açılmalıdır
(youtube: )
tayqan safari parkı krımda yerləşən safari parkıdır. uşaq vaxtımdan indiyə qədər qoruduğum tək həvəsimdi yırtıcı heyvanlar. səyahət listimin başına yazmışam. daha təbii şəraitli kruger park filan da var amma bura getmə ehtimalım daha realdı deyə planlarımı o yöndə qururam. harınnıyanda gedərəm ora. böyüklər üçün giriş səhv eləmirəmsə 1000 rubl, yəni 14 dollardır. chukla bir şəkil çəkdirmək lazımdı -*

direktoru oleg zubkovun youtube kanalı var. bugün azı 4 saat o kanalda fırlanmışam -*
(youtube: )
antidepressant əvəzləyiciləri daha çox işləmək. başqa şey fikirləşməyə vaxt qalmayacaq qədər. "if you work hard enough you can replace depression with exhaustion" niyəsə meme olub, ancaq acı gerçəkdir. çıxış yolu deyil əslində, üzləşməli və həll etməli, basdırmamalısan. ancaq sizə demoqoqluq da eləmək istəmirəm.
biraz qan itirmək də adamı xoşhallandırır. biləyinizi kəsə bilərsiniz for all i care.
aygun_news aygünə və şou-biznes aləminə aid tv-də ala bilməyəcəyimiz özünəməxsus məlumatlar verən yazar. aygün xanımın özü olma ehtimalı da böyükdür -*
sözlük faşistlərinə fikir vermə, sükanı belə saxla demək istəyirəm.
detstvo Şatunovun mahnısı sanıb sonra hansısa 2 paçanın oxuduğu mahnıdan söhbət getdiyini anlayanda məni dərin xəyal qırıqlığına sürükləyən mahnı/başlıq.

Şatunova gəlin, paçanpərəst pəzəvənglər.
(youtube: )
world hold on 2020-ci ilin soundtracki.
(youtube: )


The big bang may be a million years away
But I can't think of a better time to say
World, hold on
go big or go home "ya dibinə kimi get, ya da evə get" kimi tərcümə edə bildiyim söhbət. bir işə başlayırsansa ən çətin yerindən giriş, ən ağırı sən seç, maksimum qüvvəni sən ortaya qoy. balacadan başlayacaqsansa, başlama, səndən bir pox olmaz.

çox da supportiv bir duruş deyil. toxic-di hətta ancaq deyilməsi əyləncəlidi.
sözaltı etiraf 5 aydı işlədiyim şirkətdə şöbə rəhbərimiz bu həftə etibar ilə işdən çıxıb. onsuz da 2 hətədir müdirə şöbə ilə əlaqəli hər şeyi mənlə danışır, qısası şöbə rəhbəri kimi davranır mənlə ancaq hələ rəsmi danışıq olmayıb. işi demək olar bilirəm ancaq bir şeyin fərqinə vardım ki, bir başa məsuliyyət götürəndə gözüm qorxur. əvvəl nəyisə bilməsəm, soruşa biləcəyim adam var idi. poxlasam, o düzəldərdi. öz işimdən başqa heç kim nə edir maraqlanmazdım, gün sonunda rəhbərimə məruzəmi eliyib evimə gedərdim. indi isə şöbədə 4 nəfər mənə məruza edir, mən də direktora. hər şey məndən soruşulur. hər axsayan işə görə cavab verməli oluram. 3 saatdı iş başlayıb, artıq başımı götürüb qaçmaq istəyirəm. halbuki bilirəm ki, oturub normal işimi görsəm, qeydlərimi tutsam problem yoxdu. həmişəki axarı ilə işimi görəcəm.
fikirləşdikcə yadıma düşür ki, mükəmməl gördüyüm bir işi başımın üstündə kimsə duranda görə bilmirəm. eynilə də, adi "filan şeyi ver", ya "filan işi gör" deyiləndə necə edim ki, heç bir səhvə yol vermədən, birinci dəfədən düz alındırım deyə düşünürəm. yolunu bilməyəndə işə girişmirəm belə, durub bütün günü üzünə baxıram. başa düşürəm ki, bir yerdən başlayıb proses ərzində səhv edə-edə öyrənməliyəm. ancaq heç cür başlaya bilmirəm. gərək əvvəlcədən əlimdə nəzəri plan olsun.
problemin qaynağını da bilirəm. uşağa səhv etmək şansı verilməyəndə, səhv etməkdən qorxaraq böyüyür. "uşaqdı, nə qanır" deyirsən ancaq 30-lara çatanda özünü bu formada göstərə bilir.
fikirləşirəm ki, əslində o təhlükəsiz komfort zonamdan çıxmaq üçün bir şansdır. prossesə tam hakim olana qədər səhvlər də edəcəm, günahlandırılacam da, ancaq axırda öyrənəcəm. həm işi, həm də səhv etməyin okay olduğunu. yenə də çox paniklədir. əslində əvvəlki illərdə olsam, çox vecsiz yanaşardım. nəticənin də, prossesin də nə olacağı çox da vecimə olmazdı. ancaq keçən il əsəblərim o qədər pozulub ki, artıq heç nəyə təmkinli reaksiya verə bilmirəm. səhər yol keçəndə maşın yavaşlamadı, qaçıb keçməli oldum yolun digər tərəfinə. əvvəlki vaxt olsa, düz çıxıb gedərdim amma bugün dönüb arxasınca "gijdillaq görmürsən adam keçir?" deyə qışqırdım, orta barmaq da göstərdim. camaat da durub mənə baxır ki, haranın dəlisidi bu görəsən?
narkozdan ayıldıqdan sonra deyilən ilk cümlə gülməli nəsə deyilməlidir kimi bir gözlənti var amma əksərən qısa cavablar olur. yaxşıyam, ağrım var/yoxdu və.s kimi. həmçinin ayıldığınız xəstəxanaya görə də dəyişə bilən cümlədir. medical plazada oyananda çay istəmişdim, gətirmişdilər -*
ancaq sabunçuda gecə 4 filan idi reanimasiyada ayılanda. ayıldım, ağrıdan zarımağa başladım. elə bil müharibə vaxtıdı, 10-15 yaralını hərəsini bir yatağa yıxıblar, hamsı zarıyır. soluma döndüm bir qaqaş atasını axtarır, qışqırır filan. 2 tibb bacısı saxlaya bilmir qaqaşı, axırda bezib elə də atıb gedirlər. qaqaş da içkilidi yoxsa narkotik təsirindədi, bilmirəm. çünki sağ ayağı dizdən aşağı qırılıb, bu isə sakit durmur, özünü yataqdan açmağa çalışır. sınıq ayaq da yellənir özü üçün ora bura. sonra 2-3 kişi həkim gəldi, qolunu qıçını tutub sarıdılar yatağa.
bir tibb bacısı yaxınlaşdı mənə, dedi nolub? dedim "qusmaq istəyirəm" və axşam yediyim vermişeli qaytardım.
(bax: mom's spaghetti)

heç cool hekayəm yoxdu.
revanşizm siyasi ideologiya olmaqla yanaşı həm də həyat fəlsəfəsidir. sənə edilən pislik qarşılığında qisas almağa, bu pislikdən qazanclı çıxılmayacağını göstərməyə yarayan idealogiyadır.
çıxış yolunun humanizmdən və tolerantlıqdan keçdiyini düşünən mazoxistlərin əksinə daha realist yanaşmadır revanşizm.
bir zorba sənə bir sillə vuranda o biri üzünü çevirsən, sadəcə o üzünə də bir sillə vuracaq. hətta gedib o biri zorbalara da "bu loma sillə vururam, o biri üzünü də çevirir" deyib, onları da cəlb edəcək.
biri sənə bilərək, istəyərək və nəticələrini başa düşərək pislik edirsə, sənsə müasir, anlayışlı insan kimi adamı çağırıb "bu hərəkətinlə məni çox incitdin, bəlkə də illərlə məni narahat edəcək travma yaratdın amma mən tolerant insanam, get kef elə" deyirsənsə biraz qoyunluq vardır səndə. ola bilsin doğuşda tərs gəlmisən, başın çıxana qədər beynin oksigensiz qalıb.
revanş şiddət formasında olmaya da bilər ancaq mən şiddəti dəstəkləmirəm deyən adamlar da biraz gijdillaqdılar sanki. böyük ehtimalla düzgün bir çevrəyə sahibdirlər və şiddət onlar üçün ən dəhşətli, qorxduqları şeydir. halbuki bəzən qəhbəlik qarşısında atdığın bir yumruq sənə 7-8 ayda atlada biləcəyin şokun müddətini 1 aya qədər qısalda bilir. çünki arasında seçim etdiyin şeyin biri bir adamın sifətinin 3-4 gün ağrayıb sonra keçməsidir, digəri isə sənin 4-5 aylıq özünü poxdan da dəyərsiz hiss etməyin və bunun travmasını hələ uzun illər özünlə daşımağındır.

insanın öz fiziki və psixoloji sağlamlığını qorumaq üçün qəbul etməli olduğu duruşdur revanşizm.
limonata yol filmlərindən ən sevdiyim. deyəsən keçən yay baxanda artıq 8-ci baxışım idi. əzbərləmişəm deyə bir neçə il baxmamaq qərarına gəldim -*

full film var youtube-da izləmək istəyənlər üçün
(youtube: )


film boyunca hər cür duyğuya girib çıxırsan. gülürsən, əylənirsən, təəccüblənirsən, axırda da ağlayırsan. ertan sabanın oyunçuluğuna aşiq olursan filan. film şərh etmək qabiliyyətim pox kimi olduğu üçün bir iki bax verib, youtube linki atıb yekunlaşdıracam.
(youtube: )

(bax: sikmesinler seni sonra burda, burası balkanlar)
(bax: sen ne sikim gözlü adamsın lan)
(bax: napıcan patatesi sabahın sikinde)

Çukurdayız o vakit siz ne deysiniz Saraybosna'da. Var Makedon, Türk, Arnavut Boşnak. Karmakarışık. Çocuk var bir tane yanımda. O benden daha küçük, 17 maksimum var. Bi ses oldi; döndüm yanıma çocuğun yarısı yok. Onunkinisini aldım, o yüzden biliyim, bunlar Rus malıdır kardaş. AK-47. avrupanın ortası, çukurdasınız sarayevoda.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20