insan böyüdükcə həqiqətən artıq özünü toxic insanlardan daha yaxşı qoruya bilir. Sonsuz mərhəmətim və empatiyamı əlinə silah edənlərə qarşı öncələr çarəsiz olurdum. indi amma o sırtıq insanların istifadə edə bilmədiyi insana dönüşdüyüm üçün onların gözündə enayidən ifritəyə keçmişəm.
yox deməyi bilmək həqiqətən çox yaxşıdır. Sərhədlərini göstərir, qarşındakına qırmızı işıq yandırır və ona dur deyir.
öncələr sırf insanlarla aram yaxşı olsun deyə altdan alırdım, başım ağrımasın deyirdim amma əsas elə olanda başım ağrıyırdı. indi isə kimsə mənim ona etdiyim yaxşılığa və insanlığa qarşı ən kiçik hörmətsizlik etsin o adamla oturub danışıb sonda da görüşməyənədək deyirəm.
öncələr sincab bunu istifadə etsəm olar? Deyə soruşub əşyalarımı mundarlıyanlara artıq tək səfərdə yox deməyi bilirəm.
söz verib sözünü tutmayanlara , son günə qədər yalandan vədlər verib barmağında oynadanlara açıq şəkildə etdikləri davranışı bəzəmədən, rəyimi qatmadan deyib, həyatımda belə insanlara yer yoxdur deməyi bilirəm.
nəticədə 1 ay içərisində həyatımdan 3 bucür toxic insan çıxdı və həddindən artıq rahatam.
çevrəm daha az , huzurum daha çoxdur. Çünki içimə atıb kinlənmirəm, özümü doldurmuram, özümü yormuram, üzmürəm və üzdürtmürəm.
deyəcəyimi dedikdən sonra qarşı tərəfin anlamadığını görüb birbaşa ünsiyyəti kəsib vaxtıma ,səbrimə və huzuruma yatırım edirəm.
kənardan bu tiplər üçün qıcıq birisi olarkən özüm üçün özünü toxic insanlardan qoruyabilən böyüməyi nəhayət bacaran sincab olaraq görürəm
mesaj @101233 9 ♥
02:20