14. her defe görende mene azerbaycanı xatırladan meyve..indi deyeceysiz ne elaqesi var? elaqesi 90larda azerbaycanın iqtisadi veziyyetinin şüuraltımda yaratdığı ezilmiş, möhtac, kövrek.. ne deyirsiz deyin hisslerle bağlıdı.. hele de anamdan soruşmamışam,bizmi kasıb idik yoxsa portağalmı çox bahalı idi amma nadiren görülürdü bizim evde. ona göre de avtomatik en sevilen meyve mövqeyini almışdı..hamımız yaşamışıq, uşaq vaxtı qonağlığa gedende süfreye bir az çekingen duranda deyirler ne isteyir ver uşağa..işte mamanın o sualına men hemişe portağal cavabını vermişem..heç kim de fikirleşmirdi ki bu uşaq o qalın qabığları nece soyacaq..evvel bir dişdem alır, sonra topbuş ellerimle cırmağlıya cırmağlıya soyurdum..
yene bir xatire tez tez canlanır portağal görende..uşaq idik, mama harasa qonaq getmişdi ve ev sahibi portağal qoymuşdu bir dene..o bir portağalı bütün aile bölüşdürüb yemişdik, tebi ki atam xaric...ve uzun iller mene ele gelirdi ki atam meyve xoşlamır..
iller keçdi, ailem her kesin tek yeye bileceyi qeder portağal ala bildi..lakin bu defe de bol olmurdu..yeni sen sadece 2 portağal yeye bilerdin, diger ikisi üçün ise 1-2 hefte gözlemeliydin..
bazara gedirem ve 5 kilo portağal alıram..xezine ödemiş kimi gelir mene, verdiyim pul 4 lira..günlerle stolun üstünde durur, arada biri çürüyür, atıram..bezen de 3 dene üs üste yeyirem..her defe portağal yeyerken ağlım uşaqlığıma gedir, orda dolanıb durur,portağal bitir ama o geri qayıtmır..ne yediyimden çox ne düşündüyüm anlamlı olur, duyğularımın dadı daha çox gelir..
portağalla bele duyğusal, mesafeli, qarışıq bir münasibetimiz var...