2. zamanında nüsrət kəsəmənlinin bol-bol etdiyi məşğuliyyət.


zəng etməyəcəm sənə,
əvvəl telefon nömrəsini unudacağam,
sonra səni.
barmaqlarımın yaddaşından
siləcəyəm saçlarının yumşağlığını..

gəlməyəcəm sizə tərəf
bəhanə edəcəyəm yolların uzaqlığını...
qovacağam yaddaşımdan
xırmandan sərçə qovan kimi
sarıdimdik xatirələrini.
qərəzli arzulartək
ürəyimdə boş qoyacağam yerini.

zəng etməyəcəm sənə,
əli qoynunda qalacaq lal telefonun.
şüşə gözlərdən
kədərli rəqəmlər boylanacaq sənə.
kədərlə baxacaqsan
sükutun hədəsinə.
hər gecə yuxulu gözlərində
bir günlük ümid öləcək;
yuxuna qorxulu
şübhələr töküləcək,
balıncın yarısı üşüyəcək....

zəng etməyəcəm sənə,
boşaldı cibimin iki qəpiklik yükü,
avtomat telefonların
azalacaq bir sakini.
iki yeri boş qalacaq arxa sırasında kinoteatrların,
adını tapmayacaqsan arasında yeni yazdığım sətirlərin...

bu günün də sənsiz axşamı gəldi..
evdəsənmi görəsən,
telefonun yanındamı dayanmısan yenə sən?
səsim isidərmi otağınızı?
məndən yenə qeybətlər
edibmi qonşu qızı?
boylanırsanmı yenə
mənim gəldiyim yola?
yordu bəlkələr məni...
- xaloğlu,
bəlkə 2 qəpiyin ola?