4. avtobusda yanımdakı qız osdurdu
məndən başqa heç kim başa düşmədi onun osdurduğunu çünki yan yana oturmuşduq və titrəşim hiss etdim. çox gözəl qız idi əslində belə hərəkət eləməsi məni kədərləndirmişdi. biraz keçdi və "iy" yayılmağa başladı, qızda qızarmışdı utancından. o dəqiqə başladım dvijeniyaya, qızı pis vəziyyətdə qoymamaq üçün tez açdım şüşəni və ayaqa durub; "xanımlar və cənablar, bir az əvvəl avtobusun içinə xəta ilə osdurdum. burnunuza ölü qurd iyi gələ bilər iy çəkməyin. siz heç osdurmamısız ? sən şofer əmi, axşam televizorun qabağında uzanıb aztvyə baxdığın zaman, burnunu qurdalıya qurdalıya heç iylətməmisən ? uşaqların gizlicə gülməyib heç ? sən, kök olan qız, sən heç zəlzələ kimi titrətməmisən ortalığı ? unitası deşməmisənmi heç ? məni xor görməyin dostlar, bəli osdurdum ama bilərəkdən osdurmadım xəta ilə osdurdum" deyərək duyğulanmış, göz yaşlarına qərq olmuş şəkildə oturdum yerimə. hamı təsirlənmişdi. alqış səsləri ilə dağılırdı avtobus. hamı əl çalırdı. şofer dəli kimi siqnala basırdı və hamı "zarta-zart" osdururdu. sonra o həmən qızla göz gözə gəldik. biraz baxışdıq. sonra gözlərini yumub dodaqlarını mənə tərəf uzatdı. çox həyəcanlıydım elə bil ürəyim çıxacaqdı yerindən. məndə gözlərimi yumdum. dodaqlarını uzatdı və yavaşca aralamaqa başlamışdı yaxınlaşmışdıq ki, "qarqhhhh" eliyib gəyirdi. açdığım şüşədən çıxıb qaçdım evə.