kimyagər

türk versiyasını oxuduğum romandır. santiago adında bir ispan gəncin yaşadıqlarını qələmə alır. ___ (gbax: spoiler) ___ kitab haqda keçirdiyim hisslər olduqca müsbətdi.arada sıxıldığım oldu amma son cümləsinə qədər özünə marağı saxlıya bilən bir kitab olub.son cümlədə həyatın qanunlarını öyrənmiş bir növ türk demiş (gbax: görmüş geçirmiş ) bir hala gələn santiago üçün artıq eşq son damlasına qədər haqqdır.çünki adam o qədər yaşantıdan sonra arzusunun ardınca getdi ki bu sevgi üçün əhəmiyyətli bir keyfiyyətdir.ikinci bir tərəfdən çatdığı son nöqtədə əgər qızı (vahədə yaşıyan ərəb qız - fatima ) hələ də ağlına gətirirsə , unutmursa (necə ki əsərin digər yerlərində bəzən olduqca yüksək nöqtələrə çatır amma arzusuna gedən yolda bu qazanclar onun gözündə əhəmiyyət daşımır) bu qədər anlayışlı və sevən bir qız ona halaldı . sondaki "geliyorum ,fatima" cümləsi final cümlə olması bir kənara amma mənimçün baş obrazın təmamilə görüldüyü yerdir.